Adını andığım vakit, çözülür içimde düğüm,
Göğe doğru yükselir sanki suskun her bir sözüm,
Toprak gibi serilirim Rahmetinin önüne,
Bir "Allah" deyişim yeter, huzur iner gönlüme.
Ne dünya teselli verir, ne geçici bir heves,
Allah diye atar yürek, Allah diye her nefes.
Bir zerreyim kudretinin sonsuz ufuklarında,
Kaybolmak ister ruhum Allah'ın deryâsında.
Yıldızlar şahit olsun sana yönelişime,
Gece sırdaşım olsun içimdeki sevgime.
Bir tek Sen yeter bana başka kapı bilmem ben,
Allah diye başlar yolum, Allah diye biterken.
- ALİ GAFFAR KAYA -