Kayhan

“İnsanlar en çok birbirlerini anlamamak üzere anlaşıyorlar” diyor Haydar Ergülen, ‘Ölüm Bir Skandal’ şiirinde. Herkesin yoğun bir söyleme faaliyeti, arzusu var. Konuşma ihtirası da diyebiliriz buna hatta... Herkes kendi bildiğini söylüyor, karşısındaki herkes de kendi bildiğini anlıyor. Kelimeler insanlar arasında gidip geliyormuş gibi görünüyor ama aslında birinin kelimeleri diğerlerine hiç ulaşmıyor, hiç dokunmuyor, onlarla hiçbir irtibat kurmuyor. Gökhan Özcan
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Söylerken sağır, dinlerken sağır! Karşıdan bakınca herkes belki gereğinden de fazla diyalog halinde... Ama aslında neredeyse bütün konuşmalar kendi içine kilitli birer monolog! Herkes kendi kendine konuşuyor ve sadece kendini dinliyor. İletişim dediğimiz şey herkesi afallatıp duran koca bir uğultu sadece. Gökhan Özcan
“Ben ne söylüyorum, sen ne anlıyorsun!” diye hafiften sitem etti yanındakine. “Benim ne anladığımı sen nereden biliyorsun!” diye geçirdi içinden yanındaki. Gökhan Özcan
Peki siz kalabalık şehrin sakinleri olarak en son ne zaman böyle mutlak bir sessizlik anı yakaladınız ?
Sayfa 85·Kitabı okudu