Krizlerimiz baskıladığımız yerde yoğunlaşıp artık baskılanmayacak bir basınca gelince,yani ruhumuzun kömürü elmasa dönüşünce,duygularımız bir yanardağın volkanı gibi bilimcimizin en derininden öyle çıkarlardı ki yüzeye,hallerimize bulaşır,karakterimiz işte o zaman yüzeye ulaşırdı.