"Acı çektiriyorsun,ıstırap verip kederlendiriyorsun.
Birde ölüm korkusu veriyorsun ki kolay çekip gidemesinler.
Bu evrenin işleyişi beni aşırı kederlendiriyor.
Bu evrenin varlığı beni dehşete düşürüyor."
"Yer:Bir oda
Kişi:Ben
Zaman:Her gün ve her gece
Olay örgüsü:Düşüşler ve kalkışlar.Yenilgiler ve zaferler.
Ağlamalar ve gülmeler.
Sızılar ve sıcaklıklar.
Bir şeyler ve hiçbir şeyler.
Miktar:Çok fazla ve çok az.
Metafor:Çember.
Nasılsın:Artık takip etmiyorum."
Sessizlik...
"Nasıl yaşadım 10 yıl bu evde?Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım?Kimse de uyarmadı beni? İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."
Oğuz Atay