“Hepimizin bir rolü var, ama küçük, ama büyük, ama kısa, ama uzun... Hatta başrollerden birini de oynuyor olabiliriz... Fakat eninde sonunda oyun
bitiyor ve perde kapanıyor..."
Sustu.
"Ve hepimizin rolü mutlaka bir gün bitiyor."
Sanmak ile olmak arasındaki uçurumdan hep nefret ettim.Sanmak, içinde umutlar, düşler ve heyecanlar vaat eden çok boyutlu bir kavramken, olmak gerçeğin sert, kalın, köşeli ve katı üç boyutunu taşır yalnızca... Ne mutludur o, oluşlarının içine sanışlarını da katmayı başaran
insanlara..