Yaşlanmak bana düzelme ümidi taşımanın yersiz bir beklentiden ibaret olduğunu öğretti.Anladım ki bir şey düzelme imkanını kaybettiği için bozuluyor.
Kuranı Kerim'in özelliklerine hayret ettiği halde İslamı seçmeyen kimse alıklığını "muhafaza" etmede ısrarlıdır.Alıklardan mümkün mertebe uzak duralım.
Ömrümüzün her aşaması bilgisizliğimizi geride bırakmamıza vesile olduğu nispette değer taşır.
Sıfır demeyelim istisnai olarak uyarlandığım durumlar da var:)
Bende değişen şartlara uyarlanma yeteneğinin sıfır olduğunu bildiğim halde ortaya çıkan durumlara niçin hayret ediyorum?
Bir muamma olarak doğdum ve bir bilmece olarak öleceğim.