Mahiyetim bir türlü ortaya konamadı, bir türlü anlatılamadım, anlaşılamadım, bir türlü içyüzüm görülemedi,hassalarım gösterilemedi, kusurlarım bilinemedi,hülasa amber gibi dillerde destan oldum;lakin mahiyetimi kimse bilemedi, kimse tahlil edemedi, benim kendimi bildiğim gibi kimse beni tanıyamadı, tanıtamadı...
Yaşamanın paradan gelecek lezzetlerinden kendini mahrum bırakarak türlü yoksulluk ve mihnet içinde başkaları için dünyalık biriktirmekte ne zevk vardır?