Ama elimizden bir şey gelmiyor. Gücümüz yok. Hayat çok yorucu. Hepimiz kaldık yüklerimizin altında.
Sadece onu dinlemek istiyorum. Anlatsın. Çok tutmuş içinde, belli. Bu duyguyu çok yakından biliyorum. Boğazı düğümlenmek derler ya hani... İnsan anlatamadıkça bir düğüm atılır boğazına. Ve o düğümler birikir, artık çözülemez hale gelir... Bunu ben çok iyi biliyorum.
Ama onun bana değil, kendine ağladığını anladım, insan karşısındakine ağlamaz; ona bakar, ona ağlıyormuş gibi yapar ama asıl kendine ağlar.
Sevginin nasıl bir şey olduğunu hiç bilmedim... Hâlâ da bilmiyorum.
En iyisi susmak. Susarak yaraların iyileşmesini beklemek.