"Kaybedecek neyimiz var!" diyorlardı. Bütün konuşmalar, "Sahip olduğumuz tek şey prangalarımız ve şu barınaklarımızdır. Neden korkacakmışız? Be adam, Allah'a yemin ederim, izzet ve şerefle geçen bir dakikalık hayat, işgal asgerlerinin postallarının altındaki bin senelik hayattan daha iyidir!" sözleri ile bitiyordu.
Allah'a şükür onları kimse fark etmemişti. Giderken dudaklarından "Onların önlerinden bir set, arkalarından da bir set çektik, böylece gözlerini de perdeledik; onlar artık göremezler..." ayeti dökülüyordu.