Kelsier
@Kelsier
2 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Gerçeği sorarsan dünyadaki bütün işler değersiz; başkaları istiyor diye kendi tutkusunu, kendi ihtiyaçlarını dikkate almadan, para, onur, başka şeyler uğruna kendini yiyip bitiren insan her zaman budalanın biridir.
Reklam
Ah gelecek ne olacaksa uzakta odur. Belirmekte olan bütünüyle önemli bir şey gözlerimizin önüne gelir, gözlerimiz gibi duygularımız da onun içine karışmak ister ve tüm varlığımızla kendimizi ona vermeyi, büyük ve muhteşem bir duygunun tüm hazzıyla dolmayı özleriz.
Ah, oraya vardığımızdaysa, orası şimdi burası olduysa, her şey her zamanki haline bürünür, çaresizliğimizin ve sınırlılığımızın içinde kalakalırız, ruhumuzsa kaçırdığımız huzura özlem duyar.
"Kabiliyetimi kullanma gereksinimi hissetmeyecek kadar, değerli dostum, mutluyum ve her yönüyle huzuru hissettiğim bir yaşam duygusu içerisindeyim. Şu günlerde resim yapmam mümkün değil, bir çizgi bile çizemiyorum oysa ben şu ankinden hiç daha büyük bir ressam olmadım. "
"Ah gençlik çağında ölen hanım arkadaşım, ah ne yazık ki öyle birini tanıdım! - Yoksa şöyle derdim: Sen bir budalası! Bu dünyada aramakla bulunamayacak birini arıyorsun! Ama onu tanıdım, her halimi ona gösterebildiğim için karşısında kendimi olduğumdan daha değerli hissettiğim ve o yüreği büyük insanı hissettim. Yüce Tanrım! Onun yanında tek bir yeteneğimin bile işe yaramadığı oldu mu? Onun yanında geliştirebildiğim o muhteşem duyguyla, yüreğim doğayı sımsıkı kucaklamadı mı? Arkadaşlığımız sonsuz bir çabanın ürünü, çok hassas duygularla küstahlığa varan bütün hallerin nitelenebilineceği çok keskin bir zekanın buluşması değil miydi? Ya şimdi?-Ah, yaşadığı yıllar onu benden önce mezara götürdü. Onu asla unutmayacağım, ne onun sarsılmaz aklını, ne de tanrısal sabrını unutacağım. "