"O, bana ait degildi. Rebecca'ya aitti. Hâlâ onu düşünüyordu. Rebecca yüzünden beni asla sevmeyecekti. Bayan Danvers'ın dediği gibi, Rebecca hâlâ bu evin içindeydi."
"Maddi hiç bir şey kalmaz arkamızda, ne bir firteke, ne bir boş aspirin tüpü, ne de bir yastık arkasında unutulmuş mendil ama arkamızda tarifi imkansız bir şeyler kalır, hayatımızın bir ânı, bir nevi varlık kalır arkamızda..."