Kenan Kaya

Yazılamadım
Bıraktığın gibiyim Bıraktığın gibi, Ve bıraktığın yerimiz. Her iklimi yaşadığımız, Bu yerde o anı yaşayıp, Anla öğrenmiştik doğabilmeyi. Kimin böyle gücü vardı ki? Kimin? Dünyalar yaratıyorduk her an. Biz inşa ediyorduk, Her yere adımızı yazıyorduk. Hatırla, Aşk diye, sen diye geçerdi, Sen diye… Bitirmiştik bütün savaşları, Bütün yıkımı, Yıkımı… Savaşlar diyorum: Kalplerin, umutsuzluğun… Şimdi suskunluğumu çöz diyorsun, Çöz diyorsun. Bir cehennemin anahtarı ellerinde, Bir cehennemin... Gözyaşlarıyla konuşulan, Burası artık bir yağmur şehri, “Susmak en iyi cevaptır” dediler,
Şiir
Reklam
Yorulmadın mı?
Kendi kendime kanattım… Dikenli tellerle sarmıştım kalbimi… Daha derinlerde bir yerde… En kuytu mahzenime hapsetmiştim… En ağır prangaları taktım… Bilmesinler istedim… Bilmesin… Bilmesin… ​ Düşüncelerimden başına diktiğim gardiyanları… Nafileydi… Gürültülü fırtınalar koparırdı içinde… Sesleri ruhumu… bedenimi incitirdi… Ama kimselere duyurtmazdım… İçimi kandıramıyordum… Dış kabuğumu gülmekten kırışmış aynamla değiştirirdim… Öyle kırılgandı… Öyle küskündü ki… Susuyorsun bazen… Esir ettiğim için… Konuşmuyordu günlerce… Konuşmuyordu… ​ Kimi zaman deli rollerin var… Tanıyamazdım… Biliyorsun... Serserice bu hallerin…
Şiir
İç sesim
Hani iç sesinle konuşursun ya, aslında en iyi anlayan da odur hep. Baş başa kalıyoruz ya, aklımda deli sorular... Dertleşeceğiz şimdi, bir âlemi tartışacağız seninle; doğuşumdan tut ki, ölmeden ölümü tanımaya kadar. — Neden öyle söyledin ki dostum? Çünkü ölmeye gerek kalmıyor bazen. Mesela, acımayalım bundan sonra, sevmeyelim. Yüzlerine gülüp kalplerini çalalım, aldatıldıklarını hiç anlamasınlar. Yalanlarımız o kadar çok olsun ki, gerçek nedir, sahtelik nedir anlaşılmasın. Doğru yanlış, yanlış doğru olsun — bu da bir alamet zaten, öyle bir ustalık. Ve şu iki göz yaşarmasın, hiç yaş gelmesin artık. Sence biz de insanlıktan çıkar mıyız onlar kadar? — Hayır dostum, hayır. — Yapamayız. O zaman, neden böyleyiz dostum? Neden onlar gibi değiliz?
Şiir
Ah yarim
Defalarca geri dönebilirdim Tek başına mücadele ediyor gibi görünüyorsun Neyse gülmeyeceğim Sadece oyuncular değişmişti Bir gülen emoji bırakalım Maksat ortamı yumuşatsın Nasıl görecek Ah yarim Engellisin Hayat ciddiye alınacak kadar değilmiş Aşk zannettiğim çocuk bahçesiymiş Kendini bilen köşeden izlerdi Ayak uyduruyorduk Ne güzel ölüp diriliyordum Değil mi? Aşkta ölümsüzdüm Şakacıktan sevmek mi? Ne güzelce öğrettin Ah yarim Boşver gitsin İçimdeki yangınları, bilseydin keşke Sevmek deyince Kalbin var zannettim Ah yarim Boşver gitsin
Şiir
Reklam