Her seferinde başka bir kapıdan
topuklarken ayrılığın atını
dinmek bildi mi içindeki sahra sesi?
Sevgilim sana İsa’dan ve Musa’dan
bahsetmek istiyorum.
Ay’ın, Dünya’nın etrafında kaç kere döndüğünden,
Sivrisineğin tam kırk yedi dişi olduğundan
ve
Gök kubenin altında konuşulan her dilden.
Saçlarının önüne düşüşünü nasıl sevdiğimden,
bahsetmek istiyorum sana.
Sabahları evde çıplak ayak yürümeyi
Tüm bunları yapmayı, en içten.
Sana kışın da bir mevsim olduğundan
bahsetmek istiyorum.
En bitmez denilen yolların yürünerek azaldığından.
Kim bilir, belki de hiç yoktun sen.
O türküyü de ben uydurmuştum belki de.
Bir ay doğmamıştı ilk geceden.
Şavkı penceremle bacama hiç vurmamıştı.
Rast gitti mi her işin benden sonra.?
Düzdün mü türlü eksiğini gediğini?
Rüzgara tuttun mu bir vakitler bana çözdüğün gömleğini?
Tenin kokusu ekmeğin, buğusu nedir bildin mi?
Ayrılık insana neler eder, sordun mu hiç?
Günlerle geceleri bir pervane gibi önüne kattın mı?
Kam aldın mı dünyadan?
Bir cevap uğruna elli yıl yaşadın mı hiç?
Ben yaşadım
İki kelime için katlandım bu dünyaya ben.