Kendihalinde
@Kendimcee
19 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Kağıt da şahittir yazan kalem de
Bırak ertelensin tüm duruşmalar
Şaşmaz Adalet ilahi alemde
Reklam
Gelsen de, Gelmesen de
Yahut, artık olan oldu…
Bir zamanlar,
Kalbim seninle atarken,
Şimdi sadece boşluk kaldı.
Hikayemizin sonu yazıldı,
Bunu kabul etmem belki de
En zor kısmıydı…
Ama olan oldu.
Gelsen de,
Yeniden kapımı çalsan da,
Artık o eski biz yok.
Zaman her şeyin ilacı mıydı?
Bunu hiç bilmedim,
Ama bildiğim bir şey vardı,
Geride kalan izlerdi.
Gelmesen de,
Bir daha hiç dönmesen de,
Artık sana ait hiçbir şeyim yok.
Çünkü bir zamanlar tüm yüreğimi verdim sana,
Ama sen,
Bir adım bile atmadın.
Ve ben,
Artık seni bekleyecek gücü kendimde bulamıyorum.
Olan oldu.
Yüz yüze gelmesek de,
Bilmiyoruz belki de…
Ne kadar eksik olduk birbirmizden,
Gelmesen de, Gelsen de
Yahut artık olan oldu,
Bize gelsen de, bir gelmesen de,
Zaman geçti, silindi her şey,
Bir daha aynı olamayız, bir gelmesen de.
Gözlerimde kaybolan yıllar,
Bir yerlerde kırık, eski izler,
Söyle, şimdi hangi yüzle geliyorsun?
Gelemeyiz biz yüz yüze, gelsen de bir gelmesen de.
Bütün cümleler eksik kaldı,
Sana söylenen her "görelim" boş,
Çünkü biz, iki yabancı gibiyiz artık,
Ve seninle yeniden buluşmak, sadece boş.
Bir zamanlar seninle her şey tamamdı,
Birlikte hayal ettiğimiz her an gerçekti,
Ama şimdi…
Sen başka bir dünya, ben başka bir yerim,
Ve hiçbir şey geri gelmeyecek, gelsen de bir gelmesen de.
Belki de biz, bir zamanlar çok yakındık,
Ama şimdi sadece uzak,
Bir adım daha atsan bile,
Aramızda geçen her şey kaybolmuş, silinmiş bir aralık.
Ve bu sefer,
Artık beklemiyorum seni,
Gelsen de, bir gelmesen de,
Gidip gitmeyeceğin de önemli değil, çünkü ben buradayım, artık ben tamım.
Kaybolan Zamanın Ardında
Bir zamanlar,
Seninle başlattım her günü,
Her adımda,
Bir parçamı sana bıraktım.
Oysa sen,
Adımlarımın ne kadarını izledin?
Gözlerimle seni beklerken,
Sen hiç gelmedin.
Kelimelerim hep seni aradı,
Ama sen onları almadın,
Bir tek ben sevdim,
Ama sen hep kaçtın.
Beni sevmedin,
Beni görmek istemedin,
Oysa ben,
Senin her halini, her yarını kabul ettim.
Ama sen…
Hiç beni kabul etmedin.
Bir an durdum,
Ve bir an anladım…
Senin gitmenle,
Ben kendimi buldum.
Beni beklemekten,
Beni eksik görmekten vazgeçtim.
Sen kaybolurken,
Ben buldum.
Kendimle yeniden bir oldum,
Ve artık ben,
"Beklemek, Sonra Kaybolmak
Bir bakışla başladık,
Bir adımla kaybolduk…
Sen, geçmişinin gölgesinde
Kaldıkça ben, sana doğru yürüdüm.
Her adımda,
Bir eksik vardı.
Her gülüşte,
Bir yarım kalmışlık vardı.
Beni bekledin mi?
Yok, belki de ben bekledim.
Her seferinde bir adım daha atarken
Sen geriye çekildin,
Ve ben seni “bulur muyum” diye
Her an kaybolmaya razı oldum.
Ama sonra fark ettim,
Ben seni beklerken,
Kendimi kaybetmiştim.
Her anımda senin eksik parçanı ararken
Ve sen,
Hiç görmeden kaybolurken,
Ben aslında kendi yolumu kaybediyordum.
Ve bir gün,
Gözlerim dolmuşken,
Bir adım bile atmazken,
Biliyorum…
Sadece kendi adımlarımı duyuyordum.
Senin gitmenle,
Reklam