Kevser
@Kevsee
O ancak hayatın içinde canlanırdı, yalnızlıkta adeta eksilerek gölgeye dönüşürdü.
Reklam
Arzuladığında güzeldi, zeki insanların arasında espriliydi, gururu okşanınca mağrurdu, sevildiği zaman severdi.
Dertsiz hayatın o çaresiz çekiciliği yaşanıyordu.
Böylece sahip olduğu son oyuncağını da kendi elleriyle kırmıştı.
Bir insanın diğer bir insan için neler ifade edebileceğini hiç bilmemişti çünkü daha önce hiç yalnız kalmamıştı.
Reklam