"İçimde çok büyük yanmaklar var Allah'ım. Sonuca erdirmeye gücümün yetmediği vuslatlar var ki onlar sana çok kolaydır. Sen kalpte ikilik istemezsin bilirim. İçimdeki bu hasret korunu canımı acıtmayacağı bir yere götürmeme yardım et. Senin takdirin benim hasretimden büyüktür. Senin o yüceliğine sığınıyor tüm aczim."
İnsanız fıtratımız aciz yoruluyoruz tükeniyoruz. Bunlar hayatın içinde.
Fakat bu noktada önemli bir ayrım var:
"Sığınacağımız kapıyı doğru seçmek." Boş kapılardan medet ummamak. Allah'a sığınma bilincimizi geliştiren de bu yorgunluklarımız, imtihanlarımız. Bunlar bizi Allah'a yaklaştıran sebep perdeleri. Bunu bilerek devam etmek tevekkül bilincimizi geliştiriyor. Olaylara bakış açımızı iyileştiriyor. En büyük güç, sağlam bir psikolojidir. Tevekkül insana bu güçlü psikolojiyi sağlıyor. Bilimsel bir açıklaması olmasına gerek yok Allah'a samimiyetle sığınmak, O kapıyı tek bilmek, insana ihtiyacı olan tüm gücü ve kuvveti veriyor.