Kadın oturuyor keder ağacında yalnız başına.
Saçlarının her bir teline bin yıldız sığdırsa da ölüyor kadın.
Gülüşlerini gamzesine gömüyor.
Sırtında bilmem kaç hançer.
Hiçbiri el değil bu ellerin.
Hepsini tanıyor.
... ve sabahları kimse sizi uyandırmadığında, geceleri kimse sizi beklemediğinde ve ne dilerseniz yapabildiğinizde, buna ne dersiniz, özgürlük mü, yoksa yalnızlık mı?
Charles Bukowski