İnsanlar babamın çoğunlukla eve gelmediğini, gelse dahi bana, anneme ve ablama gram kıymet vermediğini bildikleri için çok kolay kırarlardı bizi. Başka çocuklara davranamadıkları kadar rahat bir şekilde davranırlardı bize. İnsanlar hangi çocukların korunduğunu, hangi çocuğa kötü davrandıklarında karşılarına dişli bir ebeveynin dikileceğini çok iyi bilirdi. Bu, erkekler konusunda da böyle. Evlendikleri kadının arkasında dağ gibi bir aile varsa öyle her şeye cesaret edemiyorlar. Bir dur noktaları oluyor. Ama kadın zaten kimsesizse, hâliyle kendine güveni de eksikse fütursuzca davranışları çok rahat sergileyebiliyorlar."