Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gözyaşımın sahibi
ne zaman alnımı camlara dayasam kanatlarını canıma batıra batıra
sana uçuyor bütün kuşlar.
Merhametine sığındığım kadın.
Senden bir parmak yüksekte
Aldığım her soluk kalbimi kurutuyor.
Ancak bunca yıllık ömrüm bana insanların rollerinin değiştiğinde kişiliklerinin de değiştiğini ve herkesin ruhunun iç cebinde kendisinin farklı birçok yüzünü saklayabildiğini öğretti. En çok o yapmaz dediklerimiz yapmadı mı onlardan hiç beklemediklerimizi. Sonrası kocaman bir düş kırıklığı. O uçurumdan düşmemek için çok daha temkinliyim şimdi. Hiç kimseye bana,
"Ama o bana bunu nasıl yapar!" cehennemini yaşatacak fırsatlar vermiyorum. İnsan olan herkes gerekli şartlar oluştuğunda her şeyi yapabilir. Ben kendim dahi bazen kendimden beklenmedik şeyler yapıyorsam, bunu diğer insanlar neden yapmasın?
İnsanlara çok da anlam yüklememek gerektiği kanısındayım. Nihayetinde biz bu dünyaya insanlar tarafından şımartılmak ya da gönenmek için gönderilmiş değiliz. Yaradan hiçbir ayetinde bize böyle bir taahhütte bulunmadı. Elbette insanlar bizi üzecek, hayal kırıklığına uğratacak ve bize doğru mesafede durmayı öğretecekler.
"Ezel arşivinden, kader silinmez,
Hakk'tan ne gelirse, karşı gelinmez,
Her şerde hayır var, kulca bilinmez,
Sabır sınavıdır, ömür dediğin..."
Cengiz Numanoğlu