Zaten benim miydiler ki Allah'ım. Yeryüzünde yarattığın her şey sana ait değil miydi? Sen işimi kolaylaştır. Bundan sonra payıma düşen onların yokluğu ise, sen göğsümü genişlet, gücüme güç kat.
Camdan dışarı baktım. Kar şiddetini arttırmıştı. Pamuk gibi iri iri düşüyordu birbirine hiç değmeden. Bunun da bir yaratılış mucizesi olduğunu düşündüm. Biz çizecek olsak birbirine hiç benzemeyen milyonlarca kar tanesi çizebilir miydik? İmkânsız.
"Yüreğimde hiçbir şey yapamamanın boşluğu ve çok şey yapmanın yorgunluğu var. Günlerce hiç kımıldamadan oturmuş ya da kendimi duvarlara vurmuş gibiyim.
Hayat karşısında yorgunum artık."
Ahmet Erhan