Üslubu bozuk kimseye tahammülüm yok.
"Ama öyle demedi, niyeti öyle değildi." gibi savunmalar benim için geçerli değil. Zaman, başkalarının tavırlarını anlamlandırmaya harcanacak kadar kıymetsiz değil. Ben nasıl dikkat ediyorsam, bana hitap eden de öyle dikkat etmeli.
"Bisikleti sürerken önüne bakarsan düşersin evlat. Düşmek istemiyorsan ileri bak. İçinde debelendiğin sıkıntılara değil bu sıkıntılar sonucunda sende meydana gelecek gelişmeleri hayat et. İleri bak. Sürece değil sonuca odaklan."
Şeyi düşünüyordum. Bizim gelişmemiz için illa canımızın yanması mı gerekiyor? Yani tatlı tatlı anlayamıyor muyuz, diye düşünmeden edemiyorum. Ancak bunu yüksek sesle de söyleyemiyorum ki, haddi aşmış olmayayım.