Ne güzel türküler yakarmış eskiler! Her türkü tek başına bir tarih sanki. Öyle içten, öyle canlı ki, insan türküyü yakanları, söyleyenleri karşısında, yanıbaşında görür gibi oluyor. Onlar gibi yaşamak, onların acılarına ortak olmak, onlar gibi sevmek istiyor. Daha yakından tanımak istiyor onları. O nesiller işte bu türkülerde, bu türkülerle yaşamaya devam ediyorlar.
Okumuş insan, öğretmen böyle olurdu, böyle yapardı! Çocuklarla nasıl candan ilgileniyor, nasıl çocuklaşıyor, ama aynı zamanda büyük adam olarak kalmayı nasıl biliyorlardı!