Gündüz yakaza halinde iken kafamı, dünyanın renkleri ile oyalamaya çalışıyorum. Ama geceleri, cüzi irade, külli iradenin eline telim olunca bir başka halettir başlıyor.
İstanbul ile arama adeta perde çekiyor. Ne radyo, ne televizyon, ne de gazete. İnşallah böylelikle biraz toksin atmak mümkün olur. Ama, şu gittiği yere dünyasını taşımak yok mu, hem çok iyi hem çok güç.
Mübarek bir kandil gününü, çoğumuz minarelerin aydınlanmasından öğreniriz. Kurtuluşumuz için muhakkak ve muhakkak, yeniden müşterek, itici, yapıcı ve birleştirici "ila-yı kelimetullah" aşkını kütlenin ruhuna zerk etmek, böylece de onu silkeleyip kendine getirmek gerek.