"Mucizevi bir dünya! Size nasıl imrendiğimi bir bilseniz! İnsanların kısmetleri farklıdır. Kimileri sıkıcı, belirsiz varoluşlarını zar sor sürdürür, hepsi birbirine benzer, mutsuzdur. Kimilerinin ise mesela sizin -milyonda birsiniz- payınıza enteresan, aydınlık ve manası olan bir hayat düşmüş... Siz mutlusunuz..."
Nina:
Sizi tanıyamıyorum.
Treplev:
Evet, ben sizi tanıyamamaya başladıktan sonra oldu bu. Bana karşı değiştiniz, bakışlarınız soğudu; varlığım rahatsız ediyor sizi.
" Öyle bir his var ki içimde sanki çok uzun uzun zamanlar önce doğmuşum ve hayatımı sonsuz bir kuyruğu yerlerde sürükler gibi taşıyorum. Ve sık sık yaşama hevesi olmuyor içimde."