kevsersn♡
@Kevsn
Lütfen mesaj atmayınız, teşekkürler
101 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dikkat spoiler ve aşırı empati içerir!
Zavallı biricik Nazan... Arkadaşlarımla kitap hakkında konuşup kaynana olacak kadından dert yanarken bir yandan Mazhar'ın kayıtlısızlığından ( amanın nasıl kayıtsız olur o değerli yüzüğü
Reklam
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2025 3. kitabı
·38 günde okudu
·Okunma: 06 Temmuz 2025 11:42
Aradığın Şey Kütüphanede Saklı
Japonya'da bir kütüphane... Yazar karakterlerini kütüphaneyle değişik tesadüflerle tanıştırıp hayatlarına dokunurken aslında herkesin hayatta yaşayabileceği sorunlara o kadar güzel eğilip çözümler bulmuş ki resmen kitap bitmesin istedim! Hayatın her aşamasından kadınından erkeğine, iş yaşamından evliliğe dair küçük ama bir o kadar etkili tavsiyeler barındıran bu kitap, siz bir şey anlatmasanızda her sayfasında sanki içinizi okuyup sıkıntınızı tespit eden bir falcı ya da çok iyi bir geleneksel tıpçı gibi.
"Hayat, hep bir kaos halindedir. Koşullarınız ne olursa olsun işler her zaman planlandığı gibi gitmeyebilir. Ancak diğer bir yandan bakarsak gerçekleşmesini asla hayal edemeyeceğiniz hoş sürprizler sizi bekliyor olabilir." Bir kütüphanede karşılaşacağımız ve aradığımız her şeyi bir sohbetle çözüp uygun kitabı bize bulan kütüphaneciyle mi bilinmez ama günün birinde elinize alacağınız bir kitapla olduğu kesin!
Spoiler Uyarısı
Hercule Poirot... Agatha Christie ile tanıdığım kendisinin de çokça övdüğü zekasına hayran olduğum o dedektif. Liseden bu yana bir çok kez cinayet çözümlemesine şahit olduğum o adam, bu kitapta veda ediyor bana. Hiç düşünmezdim, aklımın ucundan geçmezdi veda edeceği ve kitap bitene kadar oradan bir yerden çıkıp " Aslında gitmedim sevgili dostum hep buradaydım, seni kandırdım!" demesini bekledim. Ben hikayalerinde hep Hastings oldum ve Poirot giderken bile beni düşündü.
O zaman bir karakteri bu kadar özümsediysem buradan ona veda etmeyi de kendime hak görüyorum.
"Sevgili Poirot, seni tanıdığım için çok şanslıyım, orada bir yerlerde belki de zihnimin derinliklerinde hep iyi ol. Elveda sevgili dostum!"
Ve perde indi gerçekten!
Kitapta ailesine, çevresine, yaşadığı yere olan hislerinden bahseden genç kız, beni zaman zaman karamsarlığa sürükledi ama düşüncelerini bu kadar güzel ifade etmesi, en azından kendi içinde, çok hoşuma gitti. Onun gibi her hissettiğimi böyle ifade etme istediği oluştu bende. Ama ikimizde gerçek düşüncelerimizi, sevdiğimiz şeyleri diğer insanların önünde gizliyoruz. Sadece kabul edilebilir taraflarımızı gösteriyoruz, böyle olunca da benliğimizden, fikirlerimizden, gerçek bir insan oluşumuzdan geriye bir şey kalmıyor sanki. Öğrenci kızda buna çok üzülüyor, içerliyor, bir anda ağlayası geliyor.
Çok fazla benzer duygularımız olduğunu düşünsem de yerine göre ben yerine göre o daha merhametli. Ben bu kısa hikayede fazlasıyla kendimi buldum ve yazarın anlatımından oldukça etkilendim öyle ki "... İyi geceler. Ben prensi olmayan bir Külkedisi'yim. Tokyo'nun neresinde olduğumu biliyor musunuz? Beni bir daha göremeyeceksiniz." cümleleriyle veda etmesi beni hayli üzdü. Onunla karşılaşmak, konuşmak değilse mektuplaşmak isterdim. Gerçi beni de yargılar mı diye çekinirdim ama olsun...
