Ümumiyyətlə bu insanlar niyə heç nə bilmədən, dərinliyinə
enmədən başqaları haqqında hökm kəsirlər? Axı niyə insanlar özlərinə baxmadan başqalarını
nəyəsə görə qınayırlar, hansı ki qınadıqları cəhət olarda da yoxdu.
Dost… Dostluq… Necə də
önəmsiz və xəyaldan ibarət anlayışlar imiş bunlar. Güvən… Asanlıqla birinə güvənən deyiləm deyibdə
hərkəsə güvənmək… Güvəndiyin dostun tərəfindən belindən bıçaqlanmaq… Güvən və dost… İnsan dostuna
güvənməyəcəksə kimə güvənəcəkdi ailəsindən başqa… Bəlkə də haqlıydı böyüklər… İnsanı gerçəkdə
düşünən, sevən və güvənən sadəcə onun öz ailəsi idi… Dostluq et amma güvənmə, yaxınlıq et amma daim
uzaqda dur.
Polislik... Elə bir peşədir ki bu, hər gün, hər an, hər dəqiqə kiminsə həyatındakı hadisələrə şahid
olursan. Həyatına, həyatındakı acılara, bədbəxtliklərə... Dövlətin, cəmiyyətin əmin-amanlığı, varlığı çiynində
müxtəlif dərəcəli rütbələr daşıyan bu insanlardan asılı idi. Təəssüflər olsun ki bunu anlamayanlar saysız-
hesabsızdı və onlar sağlam olmayan düşüncələrini ətrafa durmadan yoluxucu xəstəlik kimi yayırlar.