En önemlisi kendi kendinize yalan söylemeyin. Kendine yalan söyleyen, kendi yalanlarını dinleye dinleye onlara gerçek diye inanan bir insan, artık kendi içinde de, çevresinde de asıl gerçeği fark edemeyecek hale gelir. O zaman da hem kendisine hem başkalarına karşı saygısını kaybeder. Saygıyı kaybedince, kimseyi saymayınca içinde kimseye karşı en küçük bir sevgi kalmaz. Sevgi olmayınca da kendini oyalamak için en adi, en kaba zevklere esir olur.
“Biz günah içinde,inançtan uzak,daima kötülüğe kapılmaya hazır yaşayabiliriz.Ama oralarda bir yerde ulu, kutsal olan biri vardır. O hakkaniyetlidir. Demek ki, adalet dünyadan yok olmuş değildir. Günün birinde bize gelecek; vadedildiği gibi bütün dünyaya hakim olacak…”