Ben unutmak istiyorum la.
Bu evi, bu odayı, bu yaşantıları, tüm anıları.
İnanıyorum bir yerlerde unuttuğuma.
Sonra gözleri seriliyor gözlerimin önüne.
Tebessüm ediyorum.
Gidiyorum, geri alıyorum unuttuklarımı o yerden.
Sonra anlıyorum ki;
Ona olan aşkım ilelebet pâyidar.
O olmasa bile.
Reklam
Bu işkenceyi neden çekiyorum? Ya da neden kendimi diğer insanlardan daha az insan gibi görüyorum? Her zaman yarım bir insanmışım gibi hissettim. Başka bir deyişle, ben insanlığın en rezaletiyim. Fiziksel olarak bile bende bir terslik olduğundan hep emindim. Ne olduğunu söylemeye korkuyorum. Ama orada olduğunu biliyorum.
Sayfa 53
Reklam