Kitab Ana ve Baba
@KitabAnaveBaba
Hafsa Vera (cennet kuşu)& Muhammed Bera ve Hafsa Liva'nin Annesi
Fakat Allah'a ve Elçisi'ne itaat niçin bu kadar önemli? Bizim itaatimize ihtiyacı olduğu için mi Allah bunu bizden israrla istiyor, diye sorabilirsiniz. O da bu dünyadaki güce aşık yöneticiler gibi olduğu için mi kurallarına boyun eğmemizde israr ediyor? Şimdi bu soruları cevaplamaya çalışalım.
Herşey İnsanlar İçin
Aslında Allah'a itaat etmemiz kendi iyiliğimize olduğu için bizden isteniyor. Bu dünyadaki iktidar sahipleri insanlara kendi çıkarları için boyun eğdiriyorlar, fakat Allah’ın hiç bir şeye ihtiyacı yoktur. Sizden vergi alıp saraylar yaptırmasına, arabalar alıp lüks eşyaları üstüste yığmasına gerek yoktur. Hiç kimseye hiç bir şey için bağlı değildir. Di da ne varsa zaten Onundur ve bütün hazinelerin sahibi yalnızca O'dur.
İnsan, yaratıkların içinde en şereflisi olduğundan onun başka insanlara ya da şeytana kul olmasını ya da bazı değersiz şeyler önünde eğilmesini istememiş, sadece kendine itaat etmesini emretmiştir. Dünyadaki vekillerinin karanlık ve cehalet içinde kaybolup hayvanlar gibi kendi arzularının esiri olarak onlardan da aşağı bir seviyeye düşmelerini istememiştir. Bu yüzden şöyle söyler: Bana itaat edin ve size peygamberlerimle gönderdiğim ışığım altında yürüyün. Doğru yolu bulacaksınız. Bu yolda yürüyerek dünyada ve Ahiret’te saygınlık kazanacaksınız.
“Dinde zorlama yoktur. Doğru yol yanlış yoldan ayrılmıştir. Sahte ilâhları reddedip Allah'a iman eden kişi hiç kopmayacak en sağlam kulptan tutmuş demektir. Allah herşeyi duyandır, bilendir. Allah iman edenlerin yanındadır; onları karanlıktan aydınlığa çıkarır. Ve inanmayanların yanında da onları aydınlıktan karanlığa götüren sahte ilâhlar vardır; bunlar ateşlik olanlardır ki daima orada kalırlar” (Bakara, 2/256-257).
Allah için geçerli olacak tek şey, O'nun size verdiklerini, O'nun yolunda harcayıp harcamadığınızdir. (Mal,sağlık, zaman vb.)
Hey gözünü sevduğumun toprağı! Şu toprağı görey misunuz, uşaklar, şu toprağı? İşte, insanoğlinin umudu budur, insan bu topraktan halk edilir, bu topraktan beslenir, yine bu toprağa döner. Ne insan umutları, yemiş olmadan şu kara toprağa gömülmüştür."
"Ne yaşanası dünya " diye düşündü, " yalnız yiyecek bir lokma ekmeği olsa da şu güzel şeyleri seyretmeye vakit bulsa!"
"Bu avcılığın da Allah belasını versin, az daha şu yavruları nenesiz bırakıyorduk."