Kitab Ana ve Baba
@KitabAnaveBaba
Hafsa Vera (cennet kuşu)& Muhammed Bera ve Hafsa Liva'nin Annesi
Zorluk anlarında nefsimizin hoşuna gidecek tepkiyi gösterirken çok önemli bir meseleyi ıskalariz: Yaptğımız her seyin bize bir geri dönüşü olacaktır. Insanın O büyük yanılgısı bir mekânda bir günah işleyip başka bir mekâna geçtiginde hiçbir sey olmamış gibi yaşamına devam edeceğini ve hatasından hiç etkilenmeyeceğini zannetmesidir. Oysa hatalarımiz mekân değiştirdik diye gittiğimiz yerde buharlaşıp yok olmaz, üstünden biraz zaman geçti diye son kullanma tarihi gecip kendiliğinden geçmişin çöplüğüne gömülmez. Aksine işlediklerimizin kokusu ruhumuza sinip bizimle beraber diğer mekânlara da gelir. Yillar önce yaptiklarımız bugün aklımıza bile gelmeyen girift bir senaryoyla hayatimızın seyrine yön verir, birine yaptğımız kötülük onun eliyle olmasa da başka bir insanda ete kemiğe bürünerek gelip bize hesap sorar. Sıkıştirilmayacağını zannetmek, gelip geçici bir hata gibi basite indirgemek büyük yanılgidır. Elbette günahsız, hatasız insan olmaz ama şu hadis mihenk tasimiz olmalidir:
"Her insan hata yapar ancak yapanların en hayırlısı tevbe edenlerdir."
Çünkü Yunus peygamber denizin en dibinde balinanın karnina hapsolusu, tıpkı lsrailoğullarinin çole hapsolduğu gibi. Çol, o olmadiğında hayatın da olmayacağı susuzluğun simgesidi, deniz ise o olmadiğında hayatın da olmayacağı havasızlığın šimgesidir. Çölde susuz yaşamak ve denizde nefessiz yaşamak nasil mümkün degilse, kalbimizin Allah'i kaybedip yaşaması da mümkün değildir. Kıssa bizlere, Allah'tan uzaklaşanın aslında hava ve su gibi en temel yaşam ihtiyacını kaybettiğini anlatır.
Muhatabimiz şimdi neyi reddediyor? Hurafeleri mi? Mesnetsiz bir din yorumunu mu? Menkıbeleri mi? Başkasinın yanlıiş yorumuna göre yaşayıp tükettiği yıllarinı mı? Ailesinin buna zemin hazırlayan sorgulamasız ve tek tip yaşantısını m1, roksa dinini mi? Onunla bunu konuşarak dinin asl olan Kur an ve Peygamberin sünneti çerçevesinde yaşamayı, öfke biriktirdigi bütüin mercilerden kendini ayırmasını saglamalıyız. Bu, inkârinin asil muhatabini bulmasina yardimct olur. O muhatap dinin kendisi değil, yanlış yorumcularidır.
"Bir hafta aksam namazlarini kilarsan sana şu Hediyeyi alacağim.,"dedigimizde çocuk ibadet yapmanin hazzi yerine alacağı ödülün hazzina odaklanacaktır. Ödülün getirdiği haz farklı bir doyum yaşatacak ve çocuğumuz tekrar namaza heves duymak istemeyecektir. Üstelik bir sonraki güzel davranişında ödül almadığında davranışı birakmasi da sÖz konusu olabilecektir. Çocuğun yaşadığı tkanmalarda ödül vaat eden ebeveynler, önemli olanın çocuğun buna ihtiyaç duymadan eyleme geçmesini saglamak olduğunu unutmamalı ve ödülü rutine çevirmeden nadir durumlarda kullanmali. Hedefimiz ibadetlere karşilğında bir şey olmadan kendi istegiyle yönelmesi olmalıdır.
Evet, iyi işler yapan ve kötülüklerden kaçınan insanın sevileceği bir hakikattir ama bizim buradaki hedefimiz çocuğumuzun iyi davranışları bizim sevgimizi kazanmak için değil, iyiliklere ve ibadetlere ihtiyac olduğu için yapmasınt sağlamaktır. Allah`in sevdiği işleri yapuiğinda zaten herkesin onu seveceği hissini vermek daha sonraki bir hedefir.