Kitab Ana ve Baba
@KitabAnaveBaba
Hafsa Vera (cennet kuşu)& Muhammed Bera ve Hafsa Liva'nin Annesi
Bazı insanlar, uzun soluklu çalışma gerektiren zor projeleri asla vazgeçmeden tamamlarlar. Hayatlarında devrim niteliğinde değisiklilkler yaparak ilerlerler, Küçük büyük rutinleri aksatmadan sürdürürler. Bunlar nasıl yaptıklarını merak ederiz. Bütün bu isleri kolaylaştıracak en öncemli etken onlarin bakış açilarıdir. Her seyin kolay ve tatlı yönünün görüldüğü cosku evresindeyken, bir gün gelip zor yönleriyle de yüzleseceklerini unutmazlar ve bilinçlerini bugün için hazırlarlar. iradeli insanların gizemi ne çok vakitlerinin olması ne çok zeki ya da donanımlı olmaları ne de çok kısmetli olmalarıdır. En onemli gizem, yorum farkında gizlidir. Onlar bu coşku yakitndan istifade ederek yola çıkarlar, Ancak aynı zamanda yakıtın tukenecegi vakitlerde zorluklara direnmeye hazirdirlar
"Insanin kalbinde seytanın fistldayacağı bir merkez, bir de melegin fisildayacağı merkez vardır, Kim hayır işitirse onun Allahtan geldigini anlayıp Allah'a hamd etsin. Kim de şer duyarsa onun şeytandan geldiğini anlayıp Allah'a sığınsın."
"Selim ka|p" sahibi bir kişilik, tıpkı ibrahim (as) gibidir. Babasının, ailesinin, toplumun ve arkadaşlarının karşısında ezilip büzülmeden yanlış inançları elestirme cesareti vardir onun. İnanç dünyası başkalarına göre şekil almaz, tepkilerle karşılaşma pahasına doğrulardan asla vazgeçmez. Cevresi onu günaha çağırdığında ya da inancını eleştirdiğinde İbrahim (as) gibi, "Ben Rabbime gidiyorum, O beni doğru yola iletecektir" diyerek toplumsal kabulü bir kenara iter ve hakikatin peşinden gitme cesaretini gösterir. Insanların gönüllerinde gökdelen gibi büyüyen putları alaşağı etmek için "Ben de bir şeyler yapmalıyım," diye düşünür. Küçük putları kırdıktan sonra baltayı en büyük puta takarak "Ona sorun, belki o kırmıştır, diyen İbrahim gibi, gaflettekilerin kendilerini sorgulamas için gayret eder.
Bununla birlikte bazen yeterince huşulu olmadığımızı ve zevk alamadığımızı düşünerek ibadetten uzaklaşırız. Hâlbuki yeterince huşuya ulaşsın ya da ulaşmasın, yaptığımız her ibadet bize fayda saglar.
Kalp tatminini değil nefis tatminini önceleyen kişi mutmain bir kalbe ulaşmayı bekleyemez. Tatminsizlik tam da böylesi bir yaşamın getirdigi bir duygudur çünkü. Nitekim kalp yalniz mânâya yöneldilkçe huzura erer, maddeye döndükçe ise sıkışır.