Kitabın İlk ve Son Cümlesi1000Kitap
Yabancı geldiğinde şubat ayının başlarıydı.
~
O ölene kadar, başka kimsenin de haberi olmayacak.
Reklam
Toprak insanoğlu için herşey demekmiş...1000Kitap
Ah be sen neler yaşattın bana böyle be "Toprak Ana". Geçmişimde çiftçilik olduğu için toprağın kıymetini bilirim ve toprakla çok geçmişim oldu ve üzülerek ifade etmek istiyorum şimdi ki kuşakların toprakla hiç ilgisi kalmadı. O topraktan olan insanoğlu topraktan kopuyor bir birer, belki de tek bağları girdikleri o mezar olacak toprakla tanışmaları...
Toprak Ana eserine gelecek olursak iyi ki varsın Cengiz Aytmatov dedirttin. Kalemine sağlık 1940larda Kazakistan'da savaşta geçen bir ailenin geçmişini anlatan roman etkileyici bir şekilde okura yaşatarak ilerletti kendini. Yaradılışım gereğimi bilmiyorum yada...devamı--> kitabialem.blogspot.com/2026/03/toprak-...
📙Kitap; 
Toprak Ana | 
Cengiz Aytmatov
Alıntılar;
📌Sayfa¹⁰
...biçilmiş buğday saplarından oluşan bir yığının gölgesine oturturlardı. Ağlamayayım diye de elime bir dilim ekmek tutuştururlardı.
📌Sayfa¹¹
Hiçbir zaman ipekli fistanım olmadı ama büyüyünce güzel, albenili bir genç kız oldum. Gölgemi seyretmekten zevk alırdım. Sokakta yürürken arada bir gölgeme göz atar, kendimi aynadaymış gibi görür ve çok beğenirdim.
📌Sayfa¹³
Ark kazılırken kenarına yığılmış yumuşak toprak bizim yastığımızdı ve yastıkların en yumuşağıydı. O gün orada geçirdiğimiz ilk gece oldu. Ondan sonra da hayatımız boyunca hiç ayrılmadık.
📌Sayfa¹³
İnsanın çok büyük bir mutluluğa ihtiyacı yoktur Tolgonay. Bir çiftçi için mutluluk, kendi tarlasını sürüp ekmek ve ürün almaktır.
📌Sayfa²⁰
Okumayı çok sever, her zaman kitaplara dalıp giderdi. Onun en çok sevdiği şey, ona en değerli ödül kitaptı.
📌Sayfa²²
Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.
📌Sayfa⁴⁰
Düşman bizi epey hırpalıyor ve topraklarımızda ilerliyor. Onları bir durdursak ve orada bir darbe indirsek, bundan sonra ilerleyen biz oluruz.
📌Sayfa⁶²
Söyle bana Toprak Ana, oğlunu bir kerecik, bir anlık görebilmek için böyle tarifsiz acılara gömülen bir ana nerede, ne zaman görülmüştür?
📌Sayfa⁶³
Ama, savaşın kanlı pençesini boğazına geçirmediği bir tek aile, bir tek insan yok! Hele o kara haberi, ölüm haberini bildiren o kâğıtlar yok mu, insam canevinden vuruyor, öfke ve kin bakışlarını donuklaştırırken, yüreğini parça parça ediyordu.
📌Sayfa⁶⁷
İnsanların insan olarak kalmalarıydı senin en büyük dileğin. Savaşın onları insanlıktan çıkarmamalarını, ruhlarından
Toprak Ana | Cengiz Aytmatov
Alıntılar;
📌Sayfa¹⁰
...biçilmiş buğday saplarından oluşan bir yığının gölgesine oturturlardı. Ağlamayayım diye de elime bir dilim ekmek tutuştururlardı.
📌Sayfa¹¹
Hiçbir zaman ipekli fistanım olmadı ama büyüyünce güzel, albenili bir genç kız oldum. Gölgemi seyretmekten zevk alırdım. Sokakta yürürken arada bir gölgeme göz atar, kendimi aynadaymış gibi görür ve çok beğenirdim.
📌Sayfa¹³
Ark kazılırken kenarına yığılmış yumuşak toprak bizim yastığımızdı ve yastıkların en yumuşağıydı. O gün orada geçirdiğimiz ilk gece oldu. Ondan sonra da hayatımız boyunca hiç ayrılmadık.
📌Sayfa¹³
İnsanın çok büyük bir mutluluğa ihtiyacı yoktur Tolgonay. Bir çiftçi için mutluluk, kendi tarlasını sürüp ekmek ve ürün almaktır.
📌Sayfa²⁰
Okumayı çok sever, her zaman kitaplara dalıp giderdi. Onun en çok sevdiği şey, ona en değerli ödül kitaptı.
📌Sayfa²²
Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.
📌Sayfa⁴⁰
Düşman bizi epey hırpalıyor ve topraklarımızda ilerliyor. Onları bir durdursak ve orada bir darbe indirsek, bundan sonra ilerleyen biz oluruz.
📌Sayfa⁶²
Söyle bana Toprak Ana, oğlunu bir kerecik, bir anlık görebilmek için böyle tarifsiz acılara gömülen bir ana nerede, ne zaman görülmüştür?
📌Sayfa⁶³
Ama, savaşın kanlı pençesini boğazına geçirmediği bir tek aile, bir tek insan yok! Hele o kara haberi, ölüm haberini bildiren o kâğıtlar yok mu, insam canevinden vuruyor, öfke ve kin bakışlarını donuklaştırırken, yüreğini parça parça ediyordu.
📌Sayfa⁶⁷
İnsanların insan olarak kalmalarıydı senin en büyük dileğin. Savaşın onları insanlıktan çıkarmamalarını, ruhlarından