“Cafe Gluck’un barının arkasındaki iç odaya bakarken bir tür korku kapladı içimi,Jacob Mendel’in sürekli kehanetlerini açıkladığı o mermer masanın bir mezar taşı gibi boş olduğunu gördüm.Şu an yaşım biraz daha fazla olduğu için,onun gibi bir insanın kaybolmasının ne demek olduğunu anlıyordum,bunun nedeni günlük yaşamdaki umutsuz bir monotonluğun artması yüzünden eşsizliğin sürekli daha değerli hale gelmesiydi.”
“Farklı ırkları ve dinleri,kendisi dışındakileri tuhaf ve düşman olarak görmeyi öğrenmiş bir kan eğilimi;sadece bir anlık sevginin üstün geleceği düşüncesi...”
“Şayet cesur bir adım atarsanız hayatınızın son başarı zirvesinin hemen önünüzde olduğunu bilmekten daha korkunç bir şey yoktur ve sonra yanlış yola saptığınıza dair büyük bir korkuya kapılırsınız,gücünüzü kaybedersiniz,son,en son adımı atamazsınız.”