Alıntı almayı, kitap eklemeyi biliyorum. Siteyi böyle kullanmak istiyorum. Tabiatım böyle, nahif, anlaşılamaz ve yalnız.
Belki psikolojik devrim olabilir, inanıyorum.
Kaburgamı parçalayıp sökemem ya kalbimi.
Annem bir ben daha doguramaz.
Tanrı gökyüzünde seyrede dursun
Gülerek sarılacağım bulutlara
Lisa Ölü çocuklar ağlayamaz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sevgili Evra
Kış tüm soğuğunu sokaklara serdi
Dışarda çatısız çocuklar üşüyor
Dün seni beklerken cenneti yakmışım
Süslenmiş bir mezara koymuşum kalbimi.
Kirpiklerine tutunup kalmışım sonra.
Şimdi tanrı hangimize acıyacak evra.?
Her gece kendini başka bir cehenneme atan banamı
Yoksa beni cehennemler gibi seven sanamı bilmiyorum.
Babamın çocukken bana okuttuğu takvim yapraklari düşüyor suratıma
Annem mezarından kalkıp geliyor
Ama hiç kavuşamıyoruz evra.
Kelebekler konuyor parmak uçlarıma
Toplu bir intihar alanına dönüşüyor avuçlarım.
Kevaşe bir devlet dolanıyor ayaklarıma yürüyemiyorum.
Evra eğer gelirsen ben evde olmayacağım
Ruhum artık bedenimin kirasını ödemiyor
Sanırım ölmeliyim
Sen yinede kapatma ışıkları
kokunu’da eksiltme başımdan
Üzerime orduyla yürüyor sesler
Senin sesin
Annemin sesi
Bir şiire gömüyorum seni
Sakın uyanma evra.
Bu gece kirpiklerine bir ülke kurup
Orda öleceğim.