Kitabistanbul
@Kitabistanbul
İnstagram:
Kitabistanbul
Mesajlara cevap vermiyorum.
Kitabistanbul
Mesajlara cevap vermiyorum.Şu anda okuduğu kitaplar
Faal insan tek bir saniyeyi boşa geçirmez ve günün sonunda,her saatin kendisine bir şey ksttığını görür.Buna karşılık,ihmalkar insan,işini gücünü hep başka bir zamana erteler,uyuyup durur ve unutulur,yatakta,masada,sohbette;gün sona erdiğinde hiçbir şey yapmamıştır;aylar ve yıllar akıp gider,yaşlılık gelip çatar,o hala aynı noktadadır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir kere sorunun çözüldü mü,o ana kadar sana ıstırap veren şeyler son derece ahmakça ve boş geliyor değil mi?
Herkes ölür.100 yıl sonra çoğu insanın ne şekilde öldüğü sorgulanmaz.En çok içine sinen yolla ölmek en iyisidir.
Öncelikle belirtmeliyim ki,kitabın dili o kadar güçlüydü ki,okurken başkarakter Mitsu’nun o mutsuz,bezmiş,halleri tam anlamıyla bana da bulaştı,bir bunaldım yani.O his resmen kitap boyunca yakama yapıştı.Evet,kitabın huzursuz edici bir yanı vardı ama kitapta da yazarın Henry Miller’dan alıntı yaptığı “Her şeye rağmen neşemizi yitirmeyelim.”sözü her şeye rağmen devam etmek zorunluluğumuzu da hatırlatır şekilde kitabın başlarına yerleştirilmişti.Kendi cehenneminin üstesinden gelmeye çalışan karakterlerle,sessizliğin derininden gelen bir çığlıktı kitap ve okur olarak o çığlığı duymamak mümkün değildi.Sessizlik içinde atılan bu çığlık, insanın kendisiyle yüzleşmesinden kaçamayacağına da vurgu yapıyordu.
Kitabın başkarakteri Mitsu.
Geçmişine bakınca hep kaybetmiş ve hep bir travma yaşamış.Bir kaza sonucu sağ gözünü kaybetmiş.Küçükken babasını kaybetmiş,ağbilerinden biri İkinci Dünya Savaşı’ndan geri dönmemiş,bir diğeri linç edilerek öldürülmüş ki,kanlı cesedini taşımak zorunda kalan da Mitsu olmuş.Zihinsel engelli kızkardeşi intihar etmiş.Annesinin akıl sağlığı muamma…
Şimdiye bakınca,çirkinliği annesi tarafından bile onaylanmış biri Mitsu.27 yaşında,üniversitede öğretim görevlisi.Bebeği kafasında anormal bir kitle ile doğmuş,zihinsel engelli olduğu için zorunlu olarak bakımevine bırakılmış.Bebeğin bu durumu karısı ile arasındaki cinselliği tamamen bitirmiş.Karısı bir alkoliğe dönüşürken,Mitsu sessizce kendi kabuğuna çekilmiş.Ve tek arkadaşı tüm kafasını kızıla boyayıp,çırılçıplak ve sapkın bir şekilde mazoşist deneyimler yaşama arzusunu dünyaya haykırırmışcasına intihar etmiş.Hem bebeğin durumu,hem karısı ile olan ilişkisi,hem de arkadaşının intiharı Mitsu’yu bir bezginliğe doğru itmiş.Sessizleşmiş ve kendi kabuğuna çekilmiş.
Olaylar Mitsu’nun erkek kardeşi Takaşi’nin
