Modern Japon edebiyatının önemli isimlerinden biri olan ve İkinci Dünya Savaşı sonrasında yaşanan toplumsal ve ruhsal çöküşü en çarpıcı biçimde anlatan yazarlardan kabul edilen Ango Sakaguçi’nin Kiraz Çiçeklerinin Altında kitabı ile merhaba
Kitap, “Kiraz çiçekleri açtı mı etrafı bahar manzarası sarar, insanları da bir neşe bulutu kaplar.” cümlesiyle başlasa da, ilk hikâye kısa sürede insanı ürperten karanlık bir atmosfere dönüşür.
Geçmişte Suzuka Geçidi’nden geçen gezginlerin, kiraz çiçekleriyle kaplı bu yolda tuhaf ruh hâllerine büründüğü anlatılır. Doğanın büyüleyici sessizliği, insanda huzurdan çok aklını yitirecek kadar derin bir yalnızlığa dönüşür. Bu bölgede yaşayan acımasız bir haydutun, kiraz ağaçlarıyla çevrili ormana girdikten sonra korkuyla birlikte giderek daha karanlık ve dehşet verici birine dönüşmesine tanık oluruz.
Güzeller güzeli bir kadına duyduğu saplantılı aşk, onu kadının isteklerini yerine getirmek uğruna insanların başlarını koleksiyon yapan bir canavara dönüştürür.
Güzellik, arzu ve aşk… Bir insanı gerçekten canavara dönüştürebilir mi? Belki de bu sorunun cevabı hikâyenin satır aralarında saklıdır.
İkinci hikâye Aptal ise, Amerika’nın Japonya’yı bombaladığı günlerde geçer. Evine gizlice sığınan zihinsel engelli bir kadın ile sanat hayalleri kuran 27 yaşındaki İzava’nın etrafında şekillenir. Umut ve umutsuzluk burada yan yana yürür.
Savaşın ortasında, hayatta kalabilirse geleceğin nasıl olacağını hayal eden İzava, bir yandan da yıkımın ardından yaşamın yeniden mümkün olup olamayacağını sorgular. Ölüm her an kapıdayken bile evine sığınan bu kadını geride bırakmayı düşünemez.
Çünkü bazen yaşama dair tüm umutlar yok olsa bile, insanın insan kalma isteği yok olmaz.
Sakaguçi’ye göre bazen en karanlık yer, insanın kendi kalbidir.
Kısa ama
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sahiden…aklı başında bir insan ile bir deli arasındaki fark nasıl anlaşılırdı?Aralarındaki tek fark,delilerin sıradan insanların aksine çok daha samimi olmasıydı.
Kiraz çiçekleri açtı mı etrafı bahar manzarası,insanları da bir neşe bulutu kaplar.
Daha önce Deli İbram Divanı ile tanıştığım Ahmet Büke’nin tarihsel kurmaca romanı Kırmızı Buğday’ı da aynı keyifle okudum.
Yıl 25 Nisan 1915…
Dünya harp içinde. Çanakkale’den Kurtuluş Savaşı’na uzanan bu hikâyenin merkezinde ise toprak var.
Düşmanın ayak bastığı, beylerin hüküm sürdüğü ama alın teriyle var edilen toprak…
Toprağı bereketlendiren köylü.
Uğruna can veren,kanı dökülen yine köylü.Toprak söz konusu olduğunda beylerden önce ilk isyana kalkan yine köylü.
Savaş,yalnızca cephede yaşanmıyor.
Kuraklık, açlık, yokluk ve adaletsizlik; geçimini topraktan sağlayan halkı sessizce tüketiyor. Devlet tüm varlığını orduya ayırırken, halk yoksullaşıyor; buna rağmen tuzu kuru beylerin düzeni değişmeden sürüyor.Çünkü zengin toprak beyleri,düşmanla işbirliği haline geliyor.
Bir yanda bizi hem Avrupa’dan hem Anadolu’dan sökmek isteyen İngilizler,
diğer yanda kurtuluşu yine onlarda arayan bir Padişah ve hükümet.
Topraksız, kölelikten gelme Arap Ali ise bu düzen karşısında boyun eğmeyen; vatanı için cepheden cepheye savrulan gerçek bir halk yiğidi.Teğmen Cemil, savaşın yükünü omuzlarında taşıyan,adaletsizliğe karşı yorulsa da vicdanını bir pusula gibi kullanıp,onurundan taviz vermeyen naif bir ruh.Gani Dayı’nın merhameti harbin ve kıtlığın ortasında ayakta kalmaya çalışan bir milleti umutla doyuran koca bir yürek.Maya,umudun ve yaşama tutunmanın süt kokulu yüzü…
Her birinin ayrı hikayesi olsa da,ortak amaç vatan toprağını düşman işgalinden kurtarmak.
Ve tüm bu hikâyenin içinde hafızama kazınan bir simge:
Hayıt Çiçeği.
Not:Deli İbram Divanı’nı okuyanlar varsa,Deli İbram neden bu hale geldi sorusunun cevabını da bu kitapta bulabilir.Ayrıca aynı kitabın karakteri Köstenli Yusuf’u da direniş savaşı verirken görücez.
