S u d e
@Kitabotik
Öyle günahlar vardı ki hatırası işlemesinden daha çekiciydi; öyle zaferler vardı ki arzuları değil de kibri besleyip doyurur, duygulara vereceği keyif ve tatmin duygusundan çok daha fazlasını zihne verirdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İyi bir şey yapmaya niyetlenmenin son derece uğursuz bir yanı vardır, insan karar verdiğinde hep çok geç olur.
İnsanın kendi kendini suçlamasının keyif veren bir yanı vardır. Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz. İnsan ruhunu suçluluk duygusundan arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir; günah çıkartan rahip değil.
Araştırmaya konu edinmeye değer tek şeyin insan yaşamı olduğunu düşünüyordu. Başka hiçbir şey insan yaşamı kadar kıymetli olamazdı. İnsan, bir keder ve mutluluk kazanını andıran şu dünyayı incelerken yüzüne cam bir maske takamıyor, sülfür buharının beynini yakmasına, hayalgücünün tuhaf ve korkunç rüyalar üretmesine engel olamıyordu. Öyle sinsi zehirler vardı ki insanın etkilerini öğrenebilmesi için onları tadıp zehirlenmiş olması gerekiyordu. Öyle hastalıklar vardı ki insanın tam olarak ne olduklarını anlaması için hasta olması gerekiyordu. Yine de tüm bu araştırmalar insana büyük bir mükâfat veriyor, dünya araştıranın gözünde harika bir yere dönüşüyordu.
Ah, gençliğinizin kıymetini bilin. En güzel günlerinizi sıkıcı şeyleri dinleyerek, kaybetmeye mahûm olanı kurtarmaya çalışarak, kendinizi cahil, kaba, adi insanlara adayarak heba etmeyin. Bunlar çağımızın hastalıklı amaçları, yanlış idealleri. Hayatınızı yaşayın! İçinizdeki o muhteşem yaşama sevincini açığa çıkarın! Hiç bir ıskalamayın. Hep yeni heyecanlar arayın. Hiçbiri şeyden korkunuz olmasın... Yepyeni bir hedonizm; çağımızın ihtiyaç duyduğu şey budur.