Ercan Gül
@KitapDosttur52
Eğer saatin kadranını ayarlayabildiğimiz gibi gerçek zamanı da ayarlayabilsek ileri geri alabilsek ya da durdurabilsek hayat ne kadar başka olurdu.
Bazı anlar vardır ya ağlamakla gülmek arasında kalırsınız. Aslında mutlusunuzdur ama aynı zamanda içinizden ağlamak gelir.Hani çok güzel filmlerin acıklı biteceğini düşünürken beklenmedik bir şey olur ve aslında her şey yoluna girdiği halde ağlarsınız ya işte onun gibi ...
Sanki hayatta en çok istediğini bulmak ama onu kaybedeceğini bilmek gibiydi bu...
Göz görmeyince gönül unutur derler.
Hayır unutmuyor aslında. Sadece unutmuş gibi rol yapıyoruz.
Biz hayatı cok iyi bildiğimizi sanırız ama küçük beynimiz ancak bir kaç sözcükle kurabildiğimiz cümleleri anlayacak kadardır. Geri kalanı asla bilemeyiz.