Çocuklarının ıssız kıraç sarı özek bozkırının ortasındaki bir demiryolu durağında kendi başlarına bırakıldığını, ondan koparılmış olduğunu unutamaması yıkmıştı zavallıyı. Değil onlarsız yaşamını sürdürmek, yokluğu o yaşamı sona erdirmeye yeten birkaç soluğu bile onlarsız almayı düşünmediği çocuklarının özlemi, yalnız bu özlem öldürmüştü Abutalip'i
Çocuklarından ayrılmaya dayanamayacağını biliyordum. En çok korktuğum buydu. Dayanamadı ayrılığa. Sonunun ne olacağını bilmeden çocuklarının özlemine dayanması kolay mı? Çocukları da baba özlemiyle yanıp tutuşuyorlar.