Her genç evli kadın mutlaka kaybettiği birçok arzunun, birçok hayalin matemiyle hüzün doludur. Ah, o mahzun gözlerde ne derin yaralar ve tedavi kabul etmez matemler vardır!
Ah, bunlar ne emsalsiz mutluluklar... Bir genç kız için senelerce, tanımadan yüceltip taparcasına sevdiği erkeği nihayet bir gün bulup, "O sensin!" diyerek ona teslim olmak. Acaba bu mutluluğu tatmak benim için alınyazısı mı? Ah, yoksa ben de memleketimizin bütün genç kızları gibi sonunda tanımadığım, bilmediğim, sevemediğim, sevemeyeceğim, sıradan zevksiz bir erkeğin kolları arasında mı çürüyeceğim?
Şu insanlar ne tuhaftırlar;başkalarının mutluluklarını görerek kendilerini bundan mahrum buldukları için midir yoksa bu kınama ve küçümsemeleri Haset ve hırçınlıklarından mıdır?