Oysa benim içim mutlulukla dolu; o mutluluk soluk alabildiğim, yüreğim durmadığı sürece hiç eksilmeyecek. Burada duran benim ölümlü bedenim; ruhum ise bora olup uzaklara gitti, yağmur olup toprağa karıştı. Şimdi sevgilimin saçları, soluğuymuşum gibi her an onunla birlikteyim.
Diyelim ki gittin buradan, ama insan kendinden kaçamaz ki! Nereye gidersen git, kendi dertlerinden kurtulamayacaksın. Çünkü gittiğin her yere dertlerin de seninle birlikte gelir. Kaçmak yiğitlik değildir. Herkes bir yeri bırakıp kaçabilir, fakat herkes istediği kalıba sokamaz.
Onun da yeryüzünde sevdiği bir kadın vardı, onu düşündükçe hem seviniyor, hem üzülüyor, onsuz edemeyeceğini biliyordu. Bu kadın ne pahasına olursa olsun seveceği, bırakamayacağı, sonsuza dek unutamayacağı bir kadındı.