Ben size bir söz bile vermiyorum;fakat bana karşı daha çok cömert davrandınız.
Hayata karşı duyduğum en derin susuzluğu verdiniz.
Şüphe yok ki, bir insan, bütün hedeflerini yanan dudaklara ve bütün hayatını bir kaynağa çeviren hediyeden daha büyük bir hediye verilemez.
Gecenin sesizliği içinde sokaklarınızda yürüdüm ve ruhum evlerinize girdi.
Kalbiniz,benim kalbimde çarptı. Nefesiniz yüzümü buğlandırdı ve ben hepinizi tanıdım.
Evet, sevinçlerinizi ve ızdıraplarınızı tanıdım ve uykularınızda,rüyalarınız benim rüyalarımdı.
Ve sen kimsin ki, insanlar sana gelsin de göğüslerini açsınlar ve gururlarının perdelerini parçalasınlar da içlerini çırılçıplak göstersinler, utanmadan gururlarını soysunlar?...