Bi çırpıda bitirdim, bitirdim ama sonunu ağlaya ağlaya okudum... İnsan hayatına o kadar çok dokunmuş ki yazar, okurken sanki o ailenin bir parçasıda senmişsin gibi... sanki o yaşananlar senin hayatından bir kesitmiş gibi...Sen ağladıkça orada ki karakter rahatlıyormuş gibi...
"Her şeyden, herkesten kaçmanın soluklanacak bir durağı var, ama kendinden kaçıyorsan durmadan kaçıyorsun, durduğun, dinlendiğin bir an bile olmuyor."