Ta ki Defne ölene kadar.
Defne'ye olanlarla gerçek anlamda babama başkaldırdığımızda ben ve Gurur'a kestiği ceza bizi bugün olduğumuz adamlara dönüştürmüştü.
Ben soğuktan korkarken Gurur ateşten korkardı.
Çünkü babam üzerine benzin döküp onu canlı canlı yakmaya kalkışmıştı.
Ve biz o yıllarda daha on yaşındaydık.
Gurur'u yanmaktan kurtaran Çağıl'dı.
Beni ablamın cesediyle kapalı kaldığım soğuk hava deposundan kurtaransa Gurur'du.
Hepimiz birbirimizi kurtardık ama tüm çabalarımıza rağmen kurtaramadığımız tek kişi Defne'ydi.
Bana önceden verilmiş bir sözün vardı,
Senden istediğim bir şeyi her ne olursa olsun yerine getirecektin.
Ne istiyorsun?
Eğer bana bir şey olursa Kadem'i himayene al. Kısacası...
Yaşat onu.
Böyle bir yerde çalışıyorsa gereken cesarete sahip olmalı.
Yanılıyor muyum?
Yanılıyorsunuz efendim.
Silahlar korkunç oyuncaklardır.
Furkan'ın " dedi gözlerimin önünde Carlos'u havaya uçuran kadın. " diyen sesini duydum.
İşin eğlencesi zaten bu değil mi?
Herkes kendi çöplüğünde aslan kesilir ama önemli olan başkalarının çöplüğünde kükremek.
Sen kendini aslan mı sanıyorsun?
Kedi de sayılmam doktor.
Daha çok köpek.
Mesafeni koru o zaman çünkü her an ısırabilirim.
Kuduz aşılarım tam.
Yani gel ısır beni diyorsun, öyle mi?
Sana hakaret ediyorum ama zerre kadar işlemiyor!
Hakaret miydi onlar?
İltifat sanmıştım. Kalbim kırıldı doktor, öp de geçsin.