"Bize acı veren sadece kaslarımız ve gövdelerimiz değildi; kimi zaman zihinlerimiz, çarpık kollarımızdan ve bacaklarımızdan daha fazla ilgiye ihtiyaç duyuyordu."
"Fiziksel engelimi büyük ölçüde aşsam da tam anlamıyla normal bir insan olamayacaktım. O eski -farklılık- her zaman kalacaktı. Oysa sevmeyi ve sevilmeyi o kadar çok istiyordum ki...
"Artık çocuk olmadığımı biliyordum ama yetişkin de değildim. Çocukluğun neşeli umursamazlığı ve yetişkinliğin acısı ile hayal kırıklığı arasında asılı kalmıştım."