Kalbini yerinden et, bir aşkın olsun!
Hevesle yola çık, bir yenilgin olsun!
Boşluğa göz at, bir kardeşin olsun!
Yoksul sözler mırıldan, bir sokağın olsun!
Kelimeleri terk et, bir şiirin olsun!
Bir şiirin olsun da, sakın yazma!
Kalbimizi koruyamayız ama sevebiliriz onu
Komşunu sev değil miydi onuncu emir, hele kiracıysan!
Dünyayı değiştiremeyiz ama yenileyebiliriz kelimelerini
Ne zaman göç edecek şiire yoksulların dili?
Şiiri kaybedemeyiz ama toprağını değiştirebiliriz
Şiir lüks bir kayıptan başka neyse hayatta?
Hiç kolay değilken kendine alışması insanın
Başkaları nasıl da kolayca alışır ona, şaşarım
Onlar alışınca alışmak kaldı bana da
Oysa unutulacak kadar alışsın istemiştim hep
Varlığım kadar yokluğuma da -varlığım yokluğuma armağan olsun-varken olmadı da
Bari yokluğumdan bir fiyaka kalsın!