"Biliyor musun" dedi Mert, gözlerini Buğra’nın yüzüne dikerek, "sen hiç değişmemişsin. Hala aynı düşünceli bakışların var.
Hala aynı sessizliğin içinde kayboluyorsun."
"Insanlar değişmez ki,” diye yantladi Buğra. "Sadece ögrenirler. Ben de öğrendim." Neyi öğrendin?"
Buğra bir süre sessiz kaldi, sonra derin bir nefes aldı. "Hayatın bazen seni beklemediğini. Ve bazı kayıpların hiçbir zaman geçmediğini."