Peruğu dazlak kafasına geçirip yeni saçını kadının öğrettiği gibi düzeltti. Sarah aynadaki görüntüsüne bakarken bir şeyden emindi. Yaşayacaktı! Çocuklarının büyüdüğünü görecekti, ergenliklerini, yetişkinliklerini, anne baba olduklarını görecekti. Her şeyden çok da zevklerini, yatkınlıklarını, aşklarını, yeteneklerini görmek istiyordu. Hayat Yolunda onlara Eşlik etmek sevecen şefkatle ilgili bir anne olmak istiyordu. Bu savaştan Galip çıkacaktı belki yorgun ve bitkin düşecekti ama ayakta kalacaktı!!
Tedavinin kaç ay, kaç yıl süreceği önemli değildi.Bundan böyle bütün enerjisini her Dakikasını her saniyesini bütün gücüğünü bu hastalıkla savaşmaya adayacaktı!!!
Kızınıı uyarabilmeyi; ona " Kendini koru, zırhlı kapla, yıpratmalarına izin verme; sende onlar gibi umursamaz ve sarsılmaz ol," diyebilmeyi çok isterdi.