"Kim olduğumuz! Biz! Değil mi? Nasıl bir insansınız? En önemli şey bu değil midir? Bu, kendimize sürekli sormamız gereken bir soru değil mi? Ben nasıl bir insanım?"
Ömür; azı hayat uyanıklığında, çoğu ise ölüm uykusunda olan günlerin toplamıdır. İşte bu ömür heybesinde en ufak iyiliğin de kötülüğün de teraziye getirileceği gündür ceza günü.
NE BAKIYORSUN KIZIMA!
Kamuran bir otobüste ayakta gitmektedir. Bir şeyler düşünüp hayaller kurarken, karşısındaki koltukta oturan bir adam ayağa kalkar ve sertçe bağırır:
"Ne bakıp duruyorsun kızıma kardeşim? Deminden beri hep seni izliyorum, hiç gözlerini ayırmadan kızıma bakıyorsun. Bu ne terbiyesizlik!"
Kamuran neye uğradığını şaşırır: "Ne kızı, ne bakması?"
Adam:
"Hiç boşuna uğraşma sen kızımı dikizliyordun!"
Kamuran:
"Bakın amca benim kızdan filan haberim yok. Hem benim gözlerim görmüyor, nasıl dikizleyebilirim?"
Adam, şaşırır. Böyle bir ihtimal hiç aklına gelmemiştir. Kamuran'ın gözlerine dikkatle bakar ve ona inanır. Yolculuk bitene kadar da Kamuran'dan özür diler.