Bu ülkeyi sevgi ve iyilikle çıktığımız bir yolculukla onaracağız. Biz yaralansak da birbirimize sokulmanın hatırası hep sıcak kalacak. Sadelik ve erdem üzerimizde en değerli mücevherler olarak ışıldayacak. Ancak böyle yürürsek, senin kalbinde yağan yağmur benim çöllerimi de ıslatacak.
İnsanlığımızı tam manasıyla yaşayabilmek için göklerle konuşmayı da öğrenmemiz icap etmiyor mu? İnsan, belki de göklerin dilini anlamadığı ve konuşamadığı için bu kadar kekeme. İnsan dili bu yüzden günümüzde birleştirmeye değil, ayırmaya hizmet ediyor.